Huiscolumnist Adri Smits bekijkt het Zoetermeerse nieuws op geheel eigen wijze. Nieuws kan hem ontroeren, verbazen, ergeren of doen verzuchten. Met zijn humor weet hij zaken echter feilloos te relativeren. Deze week: Recht is recht. Zomaar een eis.
Er viel mij afgelopen week een bericht op dat iedere inwoner van Zoetermeer aan het denken zou moeten zetten. Een woningcoöperatie wil zijn eigen hoofdkantoor afbreken om, als de bekende druppel, het tekort aan woonruimte een beetje op te lossen. Dat is een mooi geluid dat menig jongmens die al jaren op een zolderkamertje verblijft bij zijn ouders, enige hoop biedt om eindelijk eens verlost te zijn van de goedbedoelde bemoeienissen en onwelgevallige eisen van Pa en Ma. Maar dan is daar uiteraard de inwoner die overtuigd is rechten te hebben, dan ook zijn recht opeist om in ieder geval gehoord te worden. Eerst luisteren? Nooit van gehoord.
Gewend dat ze zijn om de school binnen te stormen om recht te eisen dat hun dochter vooral geen timmervrouw of loodgietster mag worden, in het actiecomité zitten dat eist dat de windmolen vooral bij de buren moet staan maar wel de laadpaal eisen voor het rijdende statussymbool op batterij, eisen dat de boom gekapt moet worden omdat de gesubsidieerde zonnepanelen onvoldoende zon krijgen maar wel meer groen eisen om de wijk bewoonbaar te houden, eisen dat ze op zondag niet hoeven te werken maar boos zijn als de supermarkt pas om twaalf uur open gaat, eisen dat de benzineprijs omlaag moet maar de boete voor dertig kilometer te hard rijden op de snelweg glimlachend betalen en dan ook nog eisen dat de woningcoöperatie eerst moet overleggen want zomaar zonder het eigengemaakte gelijk van ongenoegen te mogen uitschreeuwen, een kantoor afbreken? Gelijk hebben ze, al die extra huizen en straks ook nog eens vol met eisers, daar wordt een wijk vast beter van.
Adri Smits, https://adrismits.auteursblog.nl/
Foto door: Unsplash
Meer columns lezen van Adri? Kijk hier: Het lokale ironiekje
