Huiscolumnist Adri Smits bekijkt het Zoetermeerse nieuws op geheel eigen wijze. Nieuws kan hem ontroeren, verbazen, ergeren of doen verzuchten. Met zijn humor weet hij zaken echter feilloos te relativeren. Deze week: Een afvalvrije samenleving?
Het is alweer te snel vergeten, maar een paar dagen geleden moest ik op mijn tenen lopend, boodschappen doen. Elke uitgevoerde platvoet galmde door een halflege ruimte. Ieder gesproken woord herhaalde zich alsof ik in de put van Vrouw Holle mijn vraag stelde aan de radeloze vakkenvuller. Maar goed, wat er was, nam ik wel mee. De neiging onderdrukkend in het hol van de hamster, echt te hamsteren. Thuisgekomen werd ik geconfronteerd met een irritatieopwekkend gegeven dat menig inwoner van Zoetermeer ook moet kennen. Alleen zullen de meesten hun schouders hierover ophalen, meestal ook wel de sterkste, helaas.
Neem nou die tandenborstel, allemachtig, een poging om te scheuren, mijn gebit op sterkte te testen en tenslotte buigen of barsten, die verpakking was een allesvooreeuwigklevende symbiose aangegaan met de borstel. En de borstel eenmaal ontdaan van die geen enkel toegevoegde waarde troep, bleek dat er meer afval restte dan dat er borstel was. Enfin het vult mijn afvalzak. Bij het openen van de verpakking van de havermout, zorgde een lijmlaag dat slechts door een flinke ruk aan het papier, er een opening ontstond, maar door de o zo nodige krachtverspilling, verspreidde een deel van de inhoud zich over mijn keukenvloer.
Al vegend en mopperend, snap ik nu het initiatief van de door Zero Waste georganiseerde fietstour om afvalvrij boodschappen te gaan doen. 31 oktober is het zover. Geef je op als je sympathiseert met mijn geleden ellende. Neem je eigen pot mee voor de havermout.
En je eigen gebit, om een borstel te testen. Of werkt het niet zo?
Adri Smits, https://adrismits.auteursblog.nl/
Foto: AI generated
Meer columns lezen van Adri? Kijk hier: Het lokale ironiekje
