Van schilders en beeldhouwers tot keramisten en textielkunstenaars, Zoetermeer is een broedplaats voor creatieve geesten. Met deze rubriek wordt een platform geboden waarbij steeds een andere kunstenaar uit de kunstwereld van Zoetermeer voor het voetlicht wordt gebracht. Deze keer: Xander Breumelhof.
Xander Breumelhof: Schilderen (olieverfschilderijen)
Xander Breumelhof (1973) werd geboren in Voorburg, maar groeide meteen op in Zoetermeer. “Toen ik één was, woonden we op manege Kromwijk aan de Voorweg 115. Mijn vader was eigenaar”, begint Xander te vertellen. Tot zijn zesde leefde hij tussen de paarden, het erf en de vaste bezoekers van de kantine. Paardrijden hoorde erbij: verplicht zelfs. “Heel Zoetermeer kwam naar de kantine, er was toen nog weinig anders te doen”, gaat Xander verder. Zelf scheurde hij rond op een plastic tractortje, tot grote stress van de paarden. De mensen die hij daar leerde kennen, ziet hij nog steeds. Zijn conclusie is kort en duidelijk: “Wat mij betreft ben ik gewoon een Zoetermeerder.”
Het tekentalent dat al vroeg opviel
Het creatieve zat er bij Xander al vanaf jonge leeftijd in. Als kind tekende hij voortdurend en bleek hij uitzonderlijk goed in natekenen. Dat bleef niet onopgemerkt: zijn lagere‑schooljuf, schilderes Xandra Lapperre, zag meteen dat hij talent had. “Op school moest ik altijd voor anderen tekenen. Ik was de hele dag bezig met tekenen en schilderen”, vertelt Xander.
 |
 |
 |
Lapperre bleef hem volgen en sprak hem na de middelbare school opnieuw aan: zonde om niets met dat talent te doen. Toch koos Xander na het vwo voor een studie Marketing aan de Haagse Hogeschool. “Ik wilde best kunstenaar worden, maar zulke ideeën werden toen niet echt gewaardeerd”, zegt Xander nuchter. Hij had er vrede mee en bleef op zijn achttiende gewoon schilderen naast zijn studie.
Creativiteit zit duidelijk in de familie. Xanders vader kon uitstekend tekenen en schilderen en maakte illustraties voor het portfolio van zijn broer, die architect wilde worden. Ook zijn moeder kon goed tekenen. Het is dus geen verrassing dat Xander het talent heeft. Zijn eigen kinderen zijn er nu nog niet mee bezig. “Ze moeten allebei afstuderen dit jaar, dus ze hebben het druk. Misschien komt het later nog wel”, zegt Xander.
 |
 |
 |
Tussen IT‑datacenters en verfpotten
Na zijn opleiding aan de Haagse Hogeschool rolde Xander de saleswereld in bij Imtech. Lang bleef hij daar niet zitten: binnen het bedrijf schoof hij al snel door naar verschillende functies binnen de IT‑hoek. Toen Imtech uiteindelijk verdween, maakte Xander de overstap naar Rijkswaterstaat. Daar werkt hij nu als Teamleider PAAS bij de afdeling Datacenter. En ondertussen bleef Xander gewoon schilderen. Altijd. “Ik heb vaak getwijfeld of ik fulltime kunstenaar moest worden”, kijkt Xander terug. “Maar je bouwt een leven op. Dan zou je opnieuw moeten beginnen. Bovendien was mijn productie te laag om er volledig van te leven.”
Een schilder in transitie
Xander kreeg les van onder anderen Xandra Lapperre en ontwikkelde een sterke voorkeur voor olieverf op doek. Hij schildert puur voor zichzelf. “Ik heb wel opdrachten gedaan, maar daar ben ik mee gestopt. Ik hoef er geen geld mee te verdienen”, verklaart Xander.
Jarenlang werkte Xander volledig abstract. “Ik merk dat je verandert, mensen veranderen. Ik schilderde hele voorraden abstract werk. Nu schuif ik langzaam richting realistischer werk.” Wat Xander waardeerde in het abstracte, ziet hij ook terug in het realistische.
Tot 2020 bestond zijn werk vooral uit sterk geabstraheerde figuren in een felgekleurde, abstracte omgeving. Wit en vooral blauw waren altijd aanwezig. “Zonder blauw is het eigenlijk niet af.” Ook het schildersmes is typisch voor zijn stijl: strakke, hoekige vormen die zijn doeken opbouwen.
Die stijl is nu in beweging. Xander probeert beelden uit zijn hoofd te vangen, maar dat lukt nooit precies. “Ik heb een gevoel in mijn hoofd, dat probeer ik te schilderen. Maar gaandeweg verandert het.” In zijn recente werk duiken ineens oude gebouwen en verlaten omgevingen op, verwerkt in zijn abstracte aanpak. Een nieuwe richting na vijfentwintig jaar puur abstract.
Ook pakt hij oud werk aan: schilderijen met geabstraheerde figuren worden overschilderd. De figuren verdwijnen, de vormen blijven. Een kunstenaar die niet breekt met zijn verleden, maar het langzaam omvormt.
 |
 |
 |
Klaar voor een nieuwe expositieronde
Xander exposeerde jarenlang vooral in Zoetermeer en is actief als bestuurslid van het kunstenaarscollectief Stichting Ateliers 1819. Zijn werk was eerder te zien in het voormalige NH‑Hotel en bij Galerie ArtiBrak in Voorburg. Tegenwoordig hangt zijn werk regelmatig in wijkcentrum De Vlieger, en in 2024 deed hij mee aan het Feest van de Geest.
Ook staat Xander met een schilderij op de KunstRotonde in Rokkeveen. Dat werk beschouwt hij als een mijlpaal. “Dat is voor nu echt mijn meesterwerk. Het komt dicht in de buurt van wat ik wil maken en waar ik nu zit in mijn transitie,” zegt Xander. Die transitie vraagt om preciezer werken dan hij gewend was. “Ik schilderde altijd met dikke kwasten en een schildersmes. Nu moet het strakker. Anders, maar ook leuk.”
Zijn productie lag de afgelopen tijd wat lager door die overgang, maar Xander wil weer volop gaan exposeren: het liefst in één duidelijke stijl. Daarom gaat hij de komende periode stevig doorwerken. “Ik moet er dan wel zeker minimaal tien hebben waar ik tevreden over ben.”
Wie meer over hem wil zien, kan terecht op zijn website, al is de inhoud inmiddels wat verouderd. Xander nomineert graag Frans Breumelhof als een van de volgende in deze rubriek.
Foto’s Copyrights Xander Breumelhof
Tekst: Christ van Gestel
Overzicht Kunstenaar in Beeld
Alle Zoetermeerse kunstenaars die in onze vaste rubriek: ‘Kunstenaar in Beeld’, aan bod zijn gekomen kunt u hier terugvinden: Overzicht Kunstenaars in beeld.
