Huiscolumnist Adri Smits bekijkt het Zoetermeerse nieuws op geheel eigen wijze. Nieuws kan hem ontroeren, verbazen, ergeren of doen verzuchten. Met zijn humor weet hij zaken echter feilloos te relativeren. Deze week: Openluchtmuseum Soetermeer.
De gemeente Zoetermeer is blijkbaar van zijn sokkel gevallen volgens bewoners met grote monumentenzorg. De gemeente heeft namelijk de intentie een aantal woningen, opgetrokken uit oude stenen en gemetseld tussen 1945 en 1990 met al even oude dakpannen voorzien van loodvergiftiging om het droog te houden, tot een monument te promoveren. Als je een liefhebber bent van een open lucht museum, dan lijkt dit wel wat, maar als bewoner van deze nieuwe oudheden, zit je niet te wachten op die bezitters van de museumjaarkaart. En wat als jouw bedreigde, bijna monumentale pand, in de oude staat moet worden teruggetimmerd? Want de gemeente geeft geen schriftelijke garantie dat als de door ouderdom kromgetrokken voordeur in de container is gedeponeerd en daarna op de juiste wijze is begraven, deze daar dan kan blijven liggen tot de stads archeologische dienst het eeuwige wachten zat is. Deze aanstaande bezienswaardigheden, waardig voor slechts een heel, heel klein aantal geïnteresseerden, hebben als muurtje nu nog een waarde van tien keer de waarde die het had in 1950 maar als daar een tiende afgaat, is dat onoverkomelijk voor de bezitter van deze architectonische opeenhoping van gebakken rivierklei.
Kortom, de bestuurder maakt mooie sier en staat op pagina vierhonderdentwintig van het geschiedenisboek, maar de eigentochnieteigen huizenbezitter zit met de gebakken stenen.
Adri Smits
Foto: Historische kaart Meerpolder
Meer columns lezen van Adri? Kijk hier: Het lokale ironiekje
