Van schilders en beeldhouwers tot keramisten en textielkunstenaars, Zoetermeer is een broedplaats voor creatieve geesten. Met deze rubriek wordt een platform geboden waarbij steeds een andere kunstenaar uit de kunstwereld van Zoetermeer voor het voetlicht wordt gebracht. Deze keer: Emmy van der Veer
Emmy van der Veer: Glaskunst (keramiek en glaswerk)
Emmy van der Veer groeide op in Hilversum en bleef daar tot haar negentiende, voordat ze via Utrecht, Delft en Dordrecht uiteindelijk in 1980 in Zoetermeer belandde. “Mijn man woonde al in Zoetermeer en we konden hier samen een huis kopen”, begint ze nuchter te vertellen. Dat ze creatief talent had, ontdekte ze pas veel later. Als kind deed ze er niets mee. “Eigenlijk best jammer”, blikt ze terug. “Want uiteindelijk bleek dat ik het best goed kon. Ik heb er ook nooit een opleiding in gevolgd.”
Na de middelbare school koos Emmy voor een scheikundeopleiding in Utrecht. Ze werkte vervolgens als scheikundige in de keramische industrie, een baan die haar regelmatig naar het buitenland bracht. Toen de kinderen kwamen, moest ze stoppen. “Ik was vaak weg, en dat was met kleine kinderen niet te combineren”, legt Emmy uit.
Emmy’s creatieve pad
Creativiteit was geen vanzelfsprekendheid in Emmy’s familie. “Ik had een oom die wel wat maakte, maar hij overleed jong, dus ik heb hem nooit echt gekend. Daar waren wel knutselwerkjes van hout van”, gaat Emmy verder “Mijn vader werkte ook met hout, maar meer als ambacht. Dat heb ik zelf eigenlijk ook. Ik zie mezelf niet als kunstenaar; ik beoefen gewoon een ambacht.”
Haar dochters kozen weer een heel andere creatieve richting: de oudste danst naast haar gewone werk en geeft zelfs les. Maar voor Emmy zelf kwam creativiteit pas later in beeld en vooral door veel uitproberen. Tijdens haar werk in de keramische industrie, bij een bedrijf dat glazuren op keramiek maakte, kreeg ze toegang tot allerlei technieken. Dat wakkerde iets aan. Ze begon te experimenteren met geboortetegeltjes van klei, naambordjes voor bij de voordeur en alles wat spontaan in haar opkwam. Toen ze langere tijd thuis was geweest en de kinderen groter werden, zag ze in de jaren negentig een advertentie voor de pottenbakkersopleiding in Gouda. Ze schreef zich in en dat bleek een schot in de roos. Daar leerde Emmy draaien en handvormen, puur als vrijetijdsbesteding maar wat wel de basis werd voor een mooi ambacht.
In haar atelier werkte Emmy jarenlang met twee ovens en een draaitafel, waarop ze de mooiste schalen en vazen vormde. Emmy maakte alles wat in haar hoofd opkwam. Door fysiek ongemak kan ze dat nu niet meer doen, en dat vindt ze jammer. Toch kijkt ze met realisme naar de ontwikkelingen in het vak. “Keramiek maken is tegenwoordig heel anders” zegt Emmy. “Met alle nieuwe 3D‑technieken is het ambacht echt veranderd.” Waar haar handen vroeger het werk deden, ziet Emmy nu hoe technologie het stokje deels heeft overgenomen, een ontwikkeling die ze met belangstelling blijft volgen.
 |
 |
 |
Emmy’s liefde voor glas
Zo’n twintig jaar geleden ontdekte Emmy een nieuw creatief terrein: het be- en verwerken van vlakglas (vensterglas). Tijdens een glastentoonstelling in het Escher Museum in Den Haag was ze meteen gegrepen. “Ik ben toen samen met Ank van Kan begonnen”, geeft Emmy aan. Net als bij haar keramiek laat Emmy zich bij glas volledig leiden door haar intuïtie. “Het komt vanzelf. Ik hoef er niets voor te doen, en ik maak nooit iets na”, legt ze met een glimlach uit.
In haar werk combineert ze uiteenlopende technieken: samensmelten, kleuren, vervormen en zandstralen. Reststukken verdwijnen bij haar nooit in de prullenbak. Ze verwerkt ze tot de kleinste sieraden van gefused of speciaal glas. Efficiënt omgaan met materiaal vindt ze belangrijk, maar vooral vindt ze het gewoon leuk om te doen.
Een van haar meest verfijnde technieken is het aanbrengen van verf tussen lagen glas. Dat subtiele spel van kleur en transparantie geeft haar objecten een bijzondere uitstraling. “Een groot gedeelte daarvan is verkocht”, meldt Emmy trots.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Emmy’s nieuwste glaswerk heeft een heel eigen uitstraling gekregen. Ze richt zich nu op grotere staande en hangende objecten, die ze liefdevol haar wuivend glas noemt. De kleinere varianten kregen de naam monolietjes: compacte kunstwerkjes met karakter.
Tegenwoordig werkt Emmy ook bij het CKC, waar ze eens in de veertien dagen te vinden is. Daar volgt ze lessen en maakt ze gebruik van de professionele faciliteiten om haar ideeën verder vorm te geven.
 |
 |
 |
Glaswerk dat zijn weg vindt naar het publiek
In de loop der jaren heeft Emmy een indrukwekkende hoeveelheid werk gemaakt, waarmee ze regelmatig te zien was op kunstmarkten en in wooncentra en bibliotheken. Nog in 2023 prijkte haar glaswerk in de vitrinekast van woonzorgcentrum Vivaldi, waar bezoekers konden genieten van een
kleurrijke verzameling schalen, vazen en andere objecten van haar hand.
Ook bij Kunstgarage Franx is Emmy een bekend gezicht. Als vrijwilliger en gastvrouw ontvangt ze daar bezoekers. Haar glasactiviteiten stonden de laatste tijd weliswaar op een lager pitje, maar stilzitten doet ze nooit. “Er liggen nog wat objecten die ik moet afmaken, en er staan er ook een paar die ik moet opbergen. Dat ga ik de komende tijd misschien weer oppakken”, rondt Emmy vastberaden. Het creatieve vuur is duidelijk nog niet gedoofd.
Voor meer informatie over Emmy van der Veer kun je haar website bekijken. Emmy nomineert graag Mieneke Norder als een van de volgende in deze rubriek.
Foto’s Copyrights Emmy van der Veer
Tekst: Christ van Gestel
Overzicht Kunstenaar in Beeld
Alle Zoetermeerse kunstenaars die in onze vaste rubriek: ‘Kunstenaar in Beeld’, aan bod zijn gekomen kunt u hier terugvinden: Overzicht Kunstenaars in beeld.
