Marijke van der Meer is een begrip in de Zoetermeerse politiek. Ze zat meer dan twee decennia in de gemeenteraad en werd in 2022 wethouder. Nu zit haar termijn erop en keert ze terug als raadslid.
Van journalist tot politiek
Van der Meer groeide op in het centrum van Den Haag. Ze werkte als journalist bij Het Binnenhof, in de reiswereld en later als manager bij KPN. Door ziekte raakte ze afhankelijk van een rolstoel en werd ze voor 100% afgekeurd.
"Maar ik ben altijd blijven werken, daar heb ik me nooit door laten tegenhouden," vertelt ze. In 1990 verhuisde ze naar een aangepaste woning in Buytenwegh.
Haar entree in de politiek kwam voort uit een conflict met het CAK over vergoeding van haar rolstoelvervoer. Ze belde alle landelijke partijen. Bij de VVD kreeg ze snel gehoor van Erica Terpstra, die haar doorverwees naar de Zoetermeerse afdeling. Ook nadat het vervoersprobleem was opgelost, bleef Marijke naar de partijbijeenkomsten van de VVD gaan en kwam ze voor deze partij in de Zoetermeerse raad in het jaar 2000. Tot aan december 2009 bleef Marijke voor de VVD in de raad.
Na 3 maanden even uit de gemeenteraad weg te zijn geweest, werd Marijke in maart 2009 gekozen voor Leefbaar Zoetermeer, wat later, op 1 januari 2012 Zó! Zoetermeer werd. Zó! Zoetermeer startte al vanaf het begin met contact leggen met de inwoners, met Koffie en Zó! was er elke maand een vast moment om de leden van de partij op straat aan te spreken.
In 2022 werd Marijke van der Meer wethouder. "Het college spreekt met één mond, je kunt dan niet meer heel erg je eigen kleur uitdragen," zegt ze over het verschil met het raadswerk. "Maar omdat ik al zo lang meeliep, had ik er wel een goed beeld bij."
 |
 |
Jeugdzorg dichter bij huis
Als wethouder was Van der Meer onder meer verantwoordelijk voor de jeugdzorg. Ze zag dat Zoetermeer met één centraal buurtteam achterliep bij vergelijkbare gemeenten. Onder haar leiding kwamen er wijkteams in acht Meerpunten, waar kinderen bij voorkeur snel en kortdurend geholpen worden.
"We zijn aan het doorbreken dat jeugdhulp steeds maar verlengd wordt, terwijl dat misschien niet nodig is," aldus Van der Meer. “Bij de Meerpunten kunnen de kinderen snel terecht en worden snel geholpen. Hierdoor voorkomen we dat de problemen zich opstapelen en andere kinderen met ernstige problemen langer moeten wachten omdat er geen plaats is.”
Ze noemt dit traject nog niet afgerond, maar wel goed op weg. “Het is een heel lang traject, waar je veel geduld bij moet hebben”.
 |
 |
Mandelabrug binnen 55 dagen gered
Het meest spraakmakende onderwerp tijdens het wethouderschap van Marijke is zonder twijfel de Mandelabrug. Na een rapport dat de brug onveilig verklaarde, moest snel gehandeld worden. “Donderdagavond kwam het rapport binnen, vrijdagochtend werd het besluit genomen om de brug te sluiten. We kregen van Rijkswaterstaat ongeveer drie weken de tijd om de brug weg te halen.”
Samen met projectleider Dennis Dierikx, die Marijke al kende van eerdere projecten, en Rijkswaterstaat werd binnen een week een reddingsplan gemaakt. “Dennis belde me en vertelde dat hij dacht dat de brug niet compleet weg hoefde, maar nog te redden was”, vertelt Marijke.
"Twee technische bureaus hebben onafhankelijk van elkaar alles doorgerekend, zodat we zeker wisten dat er niets fout zou gaan," vertelt ze. Er kwamen stutten onder de delen van de brug die konden blijven staan en het middendeel van de brug werd vervangen door een noodbrug. ”Binnen 55 dagen ging de brug weer open!”, vertelt Marijke met enige trots. “Omdat we zo snel handelden, hebben we de brug kunnen redden en is deze nu nog te gebruiken.”
 |
 |
Toegankelijkheid als speerpunt
Als rolstoelgebruiker maakte Van der Meer toegankelijkheid tot speerpunt. “Daar heb ik echt slagen in gemaakt”, aldus Marijke. Ze zette het Manifest Toegankelijkheid op en richtte een team toegankelijkheid op met ambtenaren van alle afdelingen. “We hadden al de Toegankelijkheidsraad, zij zijn de ervaringsdeskundigen die problemen signaleren en de gemeente adviseren. Nu zijn er op iedere afdeling ambtenaren die zich naast hun gewone werk ook bezighouden met toegankelijkheid en cursussen gaan volgen op dit gebied.”
Binnen het stadhuis kwam ook meer begrip en besef wat er nodig is rond toegankelijkheid en zo werd Marijke ongepland een ambassadeur voor de toegankelijkheid. “Een van de voordelen dat ik nu in het college zat, was dat ze toen pas tot de ontdekking kwamen, dat je met mij nergens naartoe kan. Een overleg in een restaurant? Grote kans dat ik er niet naar binnen kan. Iedereen kwam er noodgedwongen achter hoe het nu echt in elkaar zit en wat er nodig is”.
"Van de 50 mensen die ik ken, kan ik er bij 2 op visite. Bij de anderen kan ik gewoon niet naar binnen," zegt ze over de staat van toegankelijke woningen. “En het is, vooral voor jong gehandicapte mensen, ontzettend belangrijk om contacten te kunnen opbouwen met mensen en niet steeds overal buiten te vallen omdat je er niet kunt komen.”
Al in haar raadswerk was toegankelijkheid een speerpunt voor Marijke, maar: “Ik heb nog nooit zoveel voor elkaar gekregen rond toegankelijkheid als nu in het college."
En nu keert u terug als raadslid
Marijke van der Meer gaat de collega's en ambtenaren wel missen, maar wethouderschap is ook heel erg zwaar. "Je werkt makkelijk 60 uur in de week. In de weekenden zijn we continu alle stukken aan het lezen, naast het voorbereiden van alle agendapunten."
Over de vraag wat haar favoriete bezigheden zijn naast het werk moet ze even nadenken. De afgelopen jaren bleef daar weinig tijd voor over. “Maar puzzelen doe ik wel graag! En luisteren naar een podcast of luisterboek. Het liefst doe ik die twee dan tegelijk!”
Nu komt er voor Marijke van der Meer weer meer tijd om echt contact te zoeken met de inwoners. Het besluit om weer voor Zó! Zoetermeer in de raad plaats te nemen als raadslid voelt niet als een stap terug: "In de raad is waar je het echt doet, dat vind ik nog steeds het leukst."
Tekst: Rita Soutendijk en Mark Neijssel
Foto ('s) door: Zoetermeer Actief
Meer politiek nieuws vindt u op onze politieke pagina: Politiek nieuws
