Van schilders en beeldhouwers tot keramisten en textielkunstenaars, Zoetermeer is een broedplaats voor creatieve geesten. Met deze rubriek wordt een platform geboden waarbij steeds een andere kunstenaar uit de kunstwereld van Zoetermeer voor het voetlicht wordt gebracht. Deze keer: Louis van der Kruyk
Louis van der Kruyk: Schilderen (tekenen en schilderen)
Louis van der Kruyk (1959), geboren en opgegroeid in Den Haag, is een autodidact die al sinds zijn jeugd tekent en schildert. Hij probeerde in die jaren vrijwel elke techniek die hij tegenkwam en ontwikkelde zo stap voor stap zijn eigen beeldtaal. Zijn werk laat zich niet makkelijk in één stijl plaatsen, al voelt hij zich het meest verbonden met het impressionisme. In veel van zijn schilderijen hangt een rustige, soms licht melancholische sfeer, alsof je even een andere tijd binnenstapt.
Van Haagse jeugd tot Zoetermeerse polder
Toen Louis zevenendertig was, verruilde hij Den Haag voor Zoetermeer. Niet omdat hij zelf zo nodig wilde verhuizen, maar omdat zijn ouders hierheen trokken. “Mijn moeder keek meteen of er ook een woning voor mij beschikbaar was. Het kwam dus niet bij mij vandaan, maar ik heb er nooit spijt van gehad”, begint Louis rustig aan te geven. Vanuit zijn nieuwe huis, aan de rand van de polder, sprong hij vaak op de fiets om de buitengebieden van Zoetermeer te verkennen.
Creativiteit zat er al vroeg in. “Mijn vader deed op een dag de televisie de deur uit. Hij was het zat. Ik
was vijftien en verveelde me kapot”, gaat Louis verder. Die verveling bleek een gouden zet: ’s avonds begon Louis te tekenen. “Dat is echt een zege geweest. Door dat tekenen ontdekte ik dat ik aanleg had.” Hij raakte gefascineerd door klassieke Italiaanse tekenaars, etsen, Rembrandt. Vooral portretten trokken hem aan. In zijn familie was hij de enige met een creatieve inslag. “Niemand gaf iets om kunst. Thuis zeiden ze altijd: wat heb je daar nu aan.” Al van jongs af aan trok kunst Louis als een magneet. Samen met een vriendje struinde hij musea af, met het Mauritshuis als vaste favoriet. “Die enorme schilderijen maakten diepe indruk. Ik snapte niet hoe iemand zoiets kon maken. Het ging mijn verstand te boven, zó mooi,” vertelt hij.
Als kind uit een arbeidersgezin was de route duidelijk: iedereen ging naar de technische school. “Maar ik was totaal niet technisch”, zegt Louis. Hij haalde uiteindelijk zijn havo en begon op zijn achttiende bij de Rabobank. “Een leuke baan, heel ontspannen.” Later werkte hij nog bij de Raad van State.
Een eigen koers
Louis koos al vroeg voor zijn eigen route. Op zijn achttiende werd hij toegelaten tot de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Den Haag, maar hij besloot niet te gaan. “Ik had me ingeschreven en werd aangenomen, maar daar bleef het bij. Mijn vader vond het helemaal niets, en dat hielp niet bepaald”, geeft Louis nuchter aan. In plaats daarvan ging hij aan het werk en bleef hij tot zijn veertigste op kantoor. Ondertussen bleef hij tekenen, gedreven door een brede interesse in kunst en een groeiende behoefte om zichzelf te ontwikkelen.
Die keuze om niet de klassieke kunstopleiding te volgen, maar zijn eigen pad te bewandelen, gaf hem vrijheid. Vrijheid om te experimenteren, om te groeien in zijn eigen tempo en om een stijl te ontwikkelen die nergens anders vandaan komt dan uit hemzelf. Na een moeilijke periode in zijn leven trok Louis op zijn eenenveertigste de deur van het kantoor definitief achter zich dicht. De bedrijfsarts had tegen hem gezegd: ‘Meneer Van der Kruyk, ga toch schilderen’. Vanaf dat moment koos hij vol overtuiging voor het schilderen: zijn echte vak, zijn eigen weg.
 |
 |
 |
Schilderen met sfeer
Louis werkt vooral met olieverf, en dat zie je: zijn schilderijen hebben vaak een zachte, bijna mysterieuze ondertoon. Terugkerende motieven zoals katten en waterlelies duiken op in heel verschillende achtergronden: van zonnige balkons tot stille zeegezichten. Monet is daarbij een belangrijke inspiratiebron, vooral in hoe kleur en sfeer elkaar versterken.
Toch blijft Louis duidelijk zijn eigen koers varen. Zijn waterlelies knipogen misschien naar Monet, maar zijn losse toets en vloeiende penseelstreken geven ze een heel eigen karakter. Naast deze serie schildert hij portretten en mediterrane landschappen, geïnspireerd door Frankrijk en Spanje. Warme balkons, helderblauw water, een kat die ergens lui in de zon ligt: het zijn beelden die meteen een dromerige rust oproepen. Wat al zijn werk verbindt, is een herkenbare stijl: helder, rustig en met oog voor detail.
Hoe Louis zijn beelden opbouwt
Louis werkt vaak met een beperkt kleurenpalet. Heldere, zuivere kleuren vormen de basis, aangevuld met warme tinten en subtiele overgangen die zijn doeken diepte en ruimte geven. Hij schildert intuïtief: zonder uitgewerkte schets en zonder strak plan. Zijn eerste indruk zet hij direct op het doek; pas later corrigeert hij wat nodig is. Dat maakt zijn manier van werken snel, direct en gericht op het totaalbeeld in plaats van op losse details. Die aanpak geeft zijn schilderijen precies dat wat ze zo herkenbaar maakt: een frisse, spontane uitstraling.
 |
 |
 |
Atelier zonder franje
Louis’ atelier is eenvoudig: een ruime, lichte kamer waar hij in alle rust kan schilderen. Meer heeft hij niet nodig. Al ruim 35 jaar blijft hij bewust weg van sociale media en zoekt hij geen contact met galerieën. Hij beheert zijn werk liever op zijn eigen manier, zonder ruis van buitenaf. Pas zo’n negen jaar geleden besloot hij zijn schilderijen voor het eerst naar buiten te brengen. Niet uit ambitie, maar uit noodzaak: zijn huis raakte simpelweg te vol en hij wilde zich verder ontwikkelen. Dat moment werd een voorzichtige opening naar de buitenwereld, zonder dat hij zijn onafhankelijke houding verloor.
“Toch droom ik er weleens van om het serieuzer aan te pakken”, aldus Louis. “Dan heb ik een grotere ruimte nodig waar ik al mijn kunstwerken kan neerzetten. Dat blijft een toekomstdroom.”
Kunst zonder concessies
Voor Louis is kunst iets dat op zichzelf staat. De één voelt er direct een klik mee, de ander niet, en dat is precies zoals het mag zijn. Daarom ziet hij geen enkele reden om zijn werk aan te passen aan verwachtingen van buitenaf. “Voor mij zijn het plezier en de rust die ik in het schilderen vind de grootste zegen. Ik hoop dat ik die weg kan blijven volgen tot op mijn oude dag”, besluit Louis.
 |
 |
 |
Voor meer informatie over Louis van der Kruyk kun je de website Kunstinzicht of zijn eigen website bekijken. “Daar moet nog wel wat aan gebeuren. Een vriend van mij moet daar nog naar kijken”, rondt Louis rustig af. Louis nomineert graag Xander Breumelhof als een van de volgende in deze rubriek.
Foto’s:. Giverny 2019, Lété éternel, Waterlelies, Anna Karenina, Seaview with red cat, Male torso, Lucy Painting, Appelbloesem…… Copyrights Louis van der Kruyk
Tekst: Christ van Gestel.
Overzicht Kunstenaar in Beeld
Alle Zoetermeerse kunstenaars die in onze vaste rubriek: ‘Kunstenaar in Beeld’, aan bod zijn gekomen kunt u hier terugvinden: Overzicht Kunstenaars in beeld.
