Van schilders en beeldhouwers tot keramisten en textielkunstenaars, Zoetermeer is een broedplaats voor creatieve geesten. Met deze rubriek wordt een platform geboden waarbij steeds een andere kunstenaar uit de kunstwereld van Zoetermeer voor het voetlicht wordt gebracht. Deze keer: Marc Lezwijn.
Marc Lezwijn: Muziek (muzikale verbinder en inspirator)
Marc Lezwijn (1961), geboren en opgegroeid in Den Haag, is een creatieve duizendpoot die al meer dan veertig jaar soepel beweegt tussen muziek, educatie en audiovisuele productie. Zijn werk speelt zich af op het dynamische snijvlak van kunst en techniek: van composities en concertproducties tot studio-opnames, digitale releases en inspirerende educatieve projecten. Wanneer hij terugblikt op zijn jeugd, verschijnt er meteen een glimlach. “Ik ben op mijn twaalfde naar Zoetermeer verhuisd. We woonden in Den Haag op een flat en mijn ouders konden in de groeistad Zoetermeer een huis huren. Dat was een modelwoning met spullen en al, waar we direct in konden, en wij moesten mee”, begint Marc vlot te vertellen.
Hoe het creatieve vuur aanwakkerde
In Zoetermeer belandde Marc op het Erasmus College, een plek waar hij zich meteen thuis voelde. Vooral omdat hij er volop ruimte kreeg voor de dingen die hij het liefst deed: muziek maken en creatief bezig zijn. Al vroeg viel hij op. “Het zat er van kinds af aan al in”, zegt Marc. “Dat kan ik niet ontkennen. Niemand hoefde ooit te zeggen: zou je het niet eens leuk vinden om…? Ik deed het gewoon.”
Op de basisschool was Marc al degene die elke vrijdagmiddag zijn vinger opstak wanneer de klassen langs elkaar mochten om iets creatiefs te doen. “Dan deden we een sketchje of zongen we een liedje. Helemaal uit eigen beweging”, vervolgt Marc. Ook de creamiddagen in de wijk waren vaste prik. “Ik speelde toen nog geen muziek hoor. Mijn moeder was zangeres, dus dat stukje genetisch materiaal kwam pas later bovendrijven.”
Als tiener probeerde Marc eerst viool, maar dat was te lastig. Daarna piano, ook geen succes. Maar op zijn vijftiende sloeg de vonk wél over. Hij verveelde zich, tot de buurvrouw hem een gitaar gaf. Met hulp van zijn vader, die een boekje met kampvuurliedjes had en zelf een beetje speelde, ging er een wereld open. “Hij speelde ze voor, en dan probeerde ik het na te doen”, zegt Marc lachend. “Zo kon ik ineens een hele bundel cowboyliedjes spelen: Clementine, Auld Lang Syne, Red River Valley… En zo heb ik het geleerd.”
De vroege doorbraak van Marc
Tijdens zijn middelbare schooltijd speelde Marc in zijn eigen trio Anonymus, waarmee hij lokaal en regionaal optrad met eigen werk. Wat begon als een akoestisch drietal, groeide al snel uit tot een elektrisch kwintet. “We speelden folkrock en met kerst stonden we altijd op het schoolpodium”, herinnert Marc zich.
Op zijn zeventiende volgt de echte doorbraak: hij wint de TROS‑prijs tijdens het Prinses Christina Concours (1978) en ontvangt later erkenning van de Johan Wagenaar Stichting (1980). Ook heeft Marc met zijn bandje in die tijd een waarderingsprijs van de gemeente Zoetermeer gewonnen: een zilveren bord dat helaas in de loop van de tijd verdwenen is. Marc’s spel wordt steeds sterker, en de keuze om verder te gaan in de muziek is dan snel gemaakt. Marc studeert aan de conservatoria van Rotterdam en Den Haag, waar hij zowel zijn docerend als uitvoerend musicus‑diploma behaalt. Masterclasses bij grootheden als Manuel Barrueco en Leo Brouwer, plus twee jaar studies Sonologie en Musicologie, vormen de basis voor zijn brede artistieke blik.
In 1990 trouwde Marc met harpiste Julia Stegeman, met wie hij al tijdens zijn studie een relatie had. Muzikaliteit blijkt echter een familietrek: dochter Annemieke groeit uit tot een bekende zangeres binnen én buiten Zoetermeer. Zoon Rick heeft andere interesses en koos een andere richting, maar dat maakt de familie niet minder muzikaal.
 |
 |
 |
Marc vindt zijn podium
Marc herinnert zich zijn eerste baan als gitaarleraar nog goed: “In een kelder in Katwijk, zonder ramen en zonder ventilatie. Toen wist ik meteen: dit is niks voor mij.” Hij wilde zelf spelen en dat deed hij. In de cocktailbar van het huidige Golden Tulip hotel verzorgde hij jarenlang de muziek op zondagmiddagen.
Vanaf dat moment gaat het snel. In de jaren tachtig en negentig treedt Marc veelvuldig op, zowel als solist als in ensembles, in stijlen die variëren van klassiek tot jazz en wereldmuziek. Hij haalt finales van nationale en internationale concoursen en toert door Europa met eigen werk, waarin hij akoestische muziek verweeft met sounddesign en midi‑gitaar.
 |
 |
 |
De groei tot producent, componist en educator
In 1995 richt Marc Stichting De Gevoelige Snaar en Ontopstudio op, waarmee hij zich ontwikkelt tot producent, componist en educator. Hij maakt muziek voor artiesten, theater en dans en brengt albums uit zoals Timeline (1999), The Airy Ghost of Man (2001) en de Guitar Moves-serie. “Timeline was mijn eerste album; ik bundelde vijftien jaar werk rond het jaar 2000”, aldus Marc.
Met Ontopstudio realiseert Marc opnames, mastering, video en fotografie. Inmiddels goed voor meer dan honderd projecten. Daarnaast ontwikkelt hij vernieuwende muziekprogramma’s voor scholen en culturele instellingen. “We lieten kinderen spelenderwijs ontdekken wat je allemaal met muziek kunt, zoals de Vijfde van Beethoven op drie kazoos.” Ondertussen blijft hij zelf ook nieuwe muziek uitbrengen, waaronder de albums: Guitar Moves III, Sunny Outside en Autumn Delight.
Nieuwe muziek
Sinds de coronaperiode heeft Marc naast zijn gitaristische werk ook meerdere popliedjes uitgebracht, vaak met zijn dochter Annemieke als zangeres. Zijn creativiteit beperkt zich echter niet tot muziek. Hij publiceerde twee dichtbundels met eigen tekst en illustraties: Ooghaartechniek en Onder de grote Boom, die een tijdlang te koop waren in de ateliershop van Kunstgarage Franx. Sommige gedichten vonden zelfs hun weg naar liedvorm en geven de lezer of luisteraar een frisse blik op de werkelijkheid. “De ene keer met een lach, de andere keer met een traan, maar altijd recht uit het hart”, verklaart Marc.
Op jacht naar een kersthit
Op dit moment werkt Marc aan een nieuw project: een frisse kerstsingle met de titel ‘Christmassy’. “Ik probeer ieder jaar een nieuw kerstlied te maken. Daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen”, geeft Marc lachend aan. Hij hoopt dat dochter Annemieke het nummer zal inzingen: als haar agenda het toelaat. Een droom heeft hij daarbij nog altijd helder voor ogen: “Het lijkt me fantastisch om ooit met een kerstlied echt door te breken.”
Marc geeft al jarenlang gitaarles aan huis. “Mijn vrouw Julia geeft hier ook harplessen. En een tijd lang kon je hier zelfs zangles krijgen, tot mijn dochter Annemieke, de zangjuf, verhuisde”, Met meerdere
harpen en gitaren in huis is schoonmaken bijna een dagtaak. “Ik heb een speciale zuiger om mijn gitaren stofvrij te houden”, rondt Marc lachend af.
Of hij nu componeert, produceert, schrijft, lesgeeft of optreedt: bij Marc draait alles om creativiteit en vakmanschap, met één doel voor ogen: muziek toegankelijk maken voor iedereen. “Spelen en lesgeven blijf ik voorlopig nog wel doen.”
Voor meer informatie over Marc Lezwijn kun je zijn website en facebookpagina bekijken of het eigen YouTube kanaal. Marc nomineert graag Natalie Vinke als een van de volgende in deze rubriek.
Foto’s Copyrights Marc Lezwijn
Tekst: Christ van Gestel
Overzicht Kunstenaar in Beeld
Alle Zoetermeerse kunstenaars die in onze vaste rubriek: ‘Kunstenaar in Beeld’, aan bod zijn gekomen kunt u hier terugvinden: Overzicht Kunstenaars in beeld.
